Bryce is waanzinnig, absoluut uniek! We kennen geen andere plek op de wereld waar je zoiets kunt zien. Echt een adembenemend schouwspel! Prachtige oranje kleuren (als je denkt dat de oranje-gekte iets typisch Nederlands is, dan moet je hier eens komen kijken), afgewisseld met witte accenten, alsof het net gesneeuwd heeft. Bryce Canyon is eigenlijk geen echte canyon, zo werd ons uitgelegd. Onder een echte canyon verstaat men een kloof die is uitgesleten door een rivier, zoals de Grand Canyon. Bryce Canyon is het resultaat van erosie door wind, regen en zand. Door dit proces zijn in Bryce Canyon zogenaamde hoodoo's ontstaan, een soort rotspilaren die in lange rijen naast elkaar staan, in de typische 'Bryce-kleuren', oranje en wit. Jullie hebben al wat foto's van ons gezien die we maandagmiddag hebben gemaakt toen we met de shuttle naar het park zijn gereden vanaf Ruby's campground. Dinsdagmorgen zijn we naar de North campground in het park gereden en hebben we onze camper daar geparkeerd. Een mooie camping, midden in het bos (geen luxe faciliteiten, maar daar zijn we hier ook niet voor).

Dinsdag hebben we een combinatie van twee trails gelopen, de Navajo loop en de Queens Garden trail. De route ging helemaal naar beneden tot op de bodem van de 'canyon', zodat je midden tussen de hoodoo's loopt en tegen de hoge wanden van de canyon opkijkt. De rest van de dag hebben we heerlijk geluierd bij de camper (boekje gelezen, puzzeltje gemaakt, enz.). Van lekker rustig in de zon liggen kwam echter weinig, want de chipmunks (kleine eekhoorntjes) zijn hier hondsbrutaal en lopen je bijna over je voeten. Aan wild is hier overigens toch geen gebrek: prachtige blauwe en oranje vogels (thuis nog maar eens opzoeken hoe ze heten), en tegen het eind van de middag liep er een pronghorn antilope in het bos, vlak bij onze camper. Eerder die dag hadden we ook al een 'kudde' van vier antilopen door het bos zien rennen.

Woensdag hebben we de Rainbow Point tour gedaan. Dat is een tour met de bus naar het meest zuidelijke en hoogste punt in het national park, je raad het al: Rainbow Point. De standaard shuttles komen daar niet, die gaan alleen langs de meer noordelijke viewpoints. Vanaf Rainbow Point hadden we een prachtig uitzicht over de weide omgeving van Bryce Canyon, met als topper Navajo Mountain op hemelsbreed zo'n 120 km. We geloofden het niet, maar later op de kaart hebben we het opgemeten en Navajo Mountain ligt inderdaad op 131 km hemelsbreed van Rainbow Point. Stel je eens voor: je staat in Arnhem op een hoge bult en aan de horizon zie je Amsterdam liggen! Op de weg terug werden allerlei andere uitzichtspunten aangedaan, en overal heb je weer andere adembenemende uitzichten op de bizarre rotsformaties van dit park. De chaufeur vertelde onderweg allerlei wetenswaardigheden over de omgeving en allerlei andere anekdote's, zoals over Butch Cassidey en de Sundance Kid, die hier in de buurt hebben rondgezworven. 's Middags lekker gelunched in Bryce Canyon Lodge, een 'historisch' gebouw (wel 80 jaar oud!). Al met al heeft Bryce Canyon, zoals gezegd, een geweldige indruk op ons gemaakt, en dit park is zeker een aanrader voor iedereen die hier ooit eens in de buurt komt of een perfecte bestemming zoekt. Wel opschieten, want de erosie gaat gestaag door (elke honderd jaar knabbelt dit proces ongeveer een meter van de rand van de canyon af, en de hoodoo's worden alsmaar kleiner).