Nu we zo ongeveer rond zijn op onze tocht door de US, willen we nog een paar camper ervaringen met jullie delen.
Om te beginnen: we vinden dit een geweldige manier van vakantie vieren! Optimale vrijheid, en toch een stuk comfort binnen handbereik. Wat je wel moet doen is een beetje plannen. Goed in de gaten houden wat je onderweg wilt c.q. moet doen, zodat je niet op de camping ontdekt dat je nog een pakje boter moet hebben. Verder moet je je route zo plannen dat je onderweg de dingen tegenkomt die je wilt zien. Een andere optie is natuurlijk om in de buurt van een bezienswaardigheid te kamperen, zodat je er 'even' met de camper naar toe kunt rijden. En tenslotte zijn parken als de Grand Canyon, Bryce en Zion natuurlijk ideaal, vanwege de shuttles. Die brengen je overal in het park waar je maar wilt zijn, terwijl je de camper op de camping kunt laten staan (als je tenminste van te voren een plekje op de campground van het park hebt gereserveerd).

De camper (RV dus) heeft alle comfort die wij ons wensen: koud/warm water, airco, toilet, douche, koelkast en vriezer, magnetron, etcetera. Bovendien vindt één lid van ons reisgezelschap het bijzonder handig dat je even langs de kant van de weg een kopje koffie kunt zetten, ook al zit je midden in de woestijn van Nevada of sta je moederziel alleen in de bossen van Utah. Zo nu en dan moet je zorgen dat je op een camping met een full hook-up staat. Daar kun je de electriciteit aansluiten (handig voor het opladen van de batterijen van de camera's en de mobiele telefoons), de vers-water tank weer vullen, en de vuil-water tanks leeg laten lopen. Als je met twee personen in een camper leeft kun je zonder problemen een dag of vier achter elkaar zonder hook-up. Dat is op de campings van de nationale parken vaak ook nodig, want die hebben meestal geen hook-ups. Wat dat betreft is er sprake van een soort natuurkundige behoudswet: hoe mooier de locatie en omgeving van de camping, hoe minder de faciliteiten, en hoe meer je dus op je eigen systemen in de camper bent aangewezen.

Een vergelijkbare regel lijkt er te gelden voor de wegen waarover we rijden: hoe mooier het omringende landschap, hoe slechter de wegen! En dat brengt ons op een ander punt: de kwaliteit van de Amerikaanse wegen. Die is, althans naar onze ervaring, vaak rampzalig! Natuurlijk zijn er de 'Interstates': ruime en vaak eindeloze wegen die meerdere staten doorkruizen. Cruise control aan, en alleen het stuur vasthouden (soms krijg je de neiging om dat ook nog even vast te zetten), en karren maar. Maar met uitzondering van die Interstates is de kwaliteit van het amerikaanse wegennet niet erg geweldig: veel hobbels, kuilen en scheuren in de weg, zodat we, in combinatie met de nogal stugge vering van onze camper, vaak het idee hadden dat we per postkoets door het wilde westen reden. Maar goed, wat wil je ook: in zo'n groot land met zoveel wegen waar men geen wegenbelasting betaalt mag je niet klagen. En bovendien maakt het geweldige landschap waar je doorheen rijdt alles meer dan goed!

In Amerika is alles groter, en dat geldt ook voor campers. Als we 'onze' camper bij ons thuis op de oprit zouden zetten zou het hele dorp bij ons op de stoep staan. Hier vinden ze dit maar een klein wagentje. Het is hier heel normaal om met een camper van het formaat autobus rond te rijden, en voor het gemak hang je daar dan je dagelijkse personenauto gewoon achter! Omdat zo'n bus toch wel een beetje krap is heb je vaak ook nog aan alle kanten zogenaamde 'slide-outs', vrij vertaalt uittrek-stukken, waardoor je de camper hier en daar nog een stukje breder maakt. Als je zo'n kampeer-monster tegen komt verwacht je dat er een heel reisgezelschap uit zal stappen, of een gezin met minstens 12 kinderen. Maar niets van dat alles! Vaak worden dit soort buiten-proportionele verblijven bewoond door een ouder/gepensioneerd echtpaar, die soms met zichtbare moeite de hoog gelegen cabine van hun motorhome bestijgen. Een ander populair kampeerartikel is hier een 'fifth-wheel'; zeg maar een truck met oplegger maar dan is de oplegger een caravan. Vraag me niet waarom dit een vijfde wiel heet, want er zitten vaak een heleboel wielen onder. Vaak zijn dit soort caravans langer dan onze camper, en zit er een pick-up truck voor waarmee je bij ons in Nederland bij geen enkele stad het centrum in komt.

Het is trouwens prachtig om in zo'n camper te stappen en de motor te starten. Tegen de achtergrond van een zachtjes grommend 7 liter monster onder de motorkap hoor je allerlei belletjes rinkelen: omdat je de gordel nog niet om hebt, omdat de sleutel in het contactslot zit terwijl de deur nog open staat, of omdat de handrem (emergency break noemen ze dat hier) er nog op zit. Gek wordt je ervan, als je de camper op de camping even een paar centimeter vooruit wilt zetten met de deur open en zonder gordel om. Al die 'techniek' in zo'n camper is overigens wel erg schattig. Op het controle paneel zie je de toestand van alle systemen: de hoeveel water die je nog aan boord hebt, de hoeveel gas voor het koken, verwarmen en de koelkast, de hoeveelheid vuil water en de spanning op de accu's. Verder heb je een generator aan boord die draait op de benzine waar de motor ook op loopt. Hiermee kun je electriciteit opwekken (110 Volt hebben ze hier) voor de momenten waarop je geen electrische hook-up hebt. Dat is met name handig voor de airco en de magnetron. Zoals bijna alle auto's in de US heeft onze camper automatische transmissie. Alleen met je rechtervoet rijden dus. En even onthouden dat de 'R' voor 'reverse' staat (achteruit), en niet voor Rijden!

Iets waar we het ook nog even over moeten hebben is het brandstof verbruik van zo'n bakbeest. En met brandstof bedoelen we benzine. Geen diesel, hoe kom je erbij! Dat is alleen voor vrachtwagens. Bovendien is diesel hier duurder dan benzine. En wat die prijs van de benzine betreft: daarover wordt in de Verenigde Staten luidkeels geklaagd. Wel 4 dollar per gallon, dat is zo'n 70 eurocent per liter. Als je ze vertelt dat we bij ons in Nederland het dubbele betalen kijken ze je heel erg ongelovig aan. De eerste keer dat we hier aan het tanken waren dachten we trouwens dat er een gat in de tank zat! Meestal tanken we als de meter van de tank nog ongeveer 1/4 aangeeft. Een volle tank is zo'n 40 gallon, dus bij een tankbeurt gaat er al gauw zo'n 30 gallon in. Vertaald naar west-europese eenheden is dat zo'n 120 liter. Thuis rijden we daar ruim een maand mee rond, maar dit vehikel heeft dat zo ongeveer elke vier dagen nodig. We hebben even zitten rekenen en kwamen op een verbruik van ongeveer 1 op 4 (1 liter voor 4 kilometer, wel te verstaan, probeer maar eens uit te rekenen hoeveel gallons per mile dat is...).

Dan nog even iets over de campings. Als je hier zo rond rijdt merk je dat dit land 'gemaakt' is voor de camper. Veel campings zijn helemaal ingericht op campers (RV parks), ook op die hele grote autobussen! Omdat je met een camper vooral rond trekt (en dus niet lang op de zelfde plaats blijft staan), zijn veel campings niet gericht op luxe faciliteiten zoals je die in Europa regelmatig tegenkomt (groot zwembad, mooie toilet/douche gebouwen, restaurant/bar, etc.). In je camper heb je immers alles aan boord, en morgen ben je al weer 'on the road'. Vrijwel zonder uitzondering hebben alle plaatsen op de camping een picknicktafel en een barbeque. 's Avonds ruik je vaak de geur van smeulend houtskool, verbrand vlees en walmende houtvuren, want amerikanen houden wel van een vuurtje stoken. En barbequen is hier natuurlijk volkssport nr 1. Hoewel je wel veel amerikanen ziet smokkelen met een gasgestookte of elektrische barbeque. Zonder enige uitzondering zagen alle campings waar we hebben gestaan er keurig onderhouden en netjes uit, geen rommel op de terreinen en geen vieze bende in de toiletten. Een hoofdstuk apart zijn de campings van de National Forest Service of het Bureau of Land Management. Dat zijn vaak echte natuur campings, gelegen in een prachtige omgeving, niet zelden ver van de bewoonde wereld. Hier vindt je nog echte stilte en donkere nachten met een onwaarschijnlijk mooie sterrenhemel. Vaak is er op dergelijke campings geen kantoor waar je je moet inschrijven, maar zoek je een mooie plekje op, doe je het benodigde geld in een envelop en gooi je die in een bus bij de ingang van de camping. Faciliteiten heb je er bijna niet op zo'n camping, maar je staat wel midden in de natuur!